Menu

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ - ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Καρυστιάνη και Βούλγαρης στη Βολισσό !!! Καρυστιάνη και Βούλγαρης στη Βολισσό !!!

Καρυστιάνη και Βούλγαρης στη Βολισσό !!!

Δύο μεγάλες προσωπικότητες της σύγχρονης ελληνικής τέχνης πρόκειται να φιλοξενηθούν στη Βολισσό, τις επόμενες ημέρες. Πρόκειται για την συγγραφέα...
Ένα μοναδικό θέαμα με τα γλυπτά από άμμο (βίντεο) Ένα μοναδικό θέαμα με τα γλυπτά από άμμο (βίντεο)

Ένα μοναδικό θέαμα με τα γλυπτά από άμμο (βίντεο)

Ο Μορφωτικός Εκπολιτιστικός Όμιλος Θυμιανών αναδεικνύει την ομορφιά της παραλίας του Καρφά μέσα από την τέχνη και τον αθλητισμό. Την Κυριακή 29...
Παρουσίαση βιβλίου Ιακ. Μπριλή: Ο Βροντάδος από το χθες στο σήμερα Παρουσίαση βιβλίου Ιακ. Μπριλή: Ο Βροντάδος από το χθες στο σήμερα

Παρουσίαση βιβλίου Ιακ. Μπριλή: Ο Βροντάδος από το χθες στο σήμερα

Το Σάββατο 4 Αυγούστου στις 7.15 μ.μ. θα παρουσιαστεί στην Βιβλιοθήκη της Μητρόπολης στον Βροντάδο (πρώην κατάστημα Εμπορικής Τράπεζας), το βιβλίο...

100 χρόνια ΚΚΕ Ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον εθνικισμό
/ Κατηγορίες: ΑΡΘΡΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

100 χρόνια ΚΚΕ Ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον εθνικισμό

Η Τομεακή Επιτροπή Χίου του ΚΚΕ, στο πλαίσιο των 100 χρόνων από την ίδρυση του Κόμματος και των εκδηλώσεων που οργανώνονται σε όλη την Ελλάδα, πραγματοποίησε με επιτυχία η κεντρική εκδήλωση στη Χίο την Παρασκευή 27 Ιούλη στις 20.00 στην πλατεία Βουνακίου, με Θέμα: «100 χρόνια ΚΚΕ - Πρωτοπόρο στην πάλη για τη φιλία των λαών Ελλάδας - Τουρκίας. Ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον εθνικισμό».

Tην εκδήλωση άνοιξε η Μαρίνα Κυριακού, Γραμματέας της ΤΕ Χίου του ΚΚΕ, ακολούθησε χαιρετισμός της Μπουρτσάκ Όζογλου, μέλος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚ Τουρκίας και ομιλία του Ελισαίου Βαγενά, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ, υπεύθυνου του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ.

Η εκδήλωση έκλεισε με ένα ιδιαίτερο μουσικοαφηγηματικό αφιέρωμα με έμφαση στην περίοδο της μικρασιατικής εκστρατείας και καταστροφής, το ρόλο του ΣΕΚΕ, μετέπειτα ΚΚΕ, στην πάλη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, για το σοσιαλισμό.

Στο χώρο λειτούργησε βιβλιοπωλείο της σύγχρονης εποχής καθώς και έκθεση με φωτογραφίες και ταμπλό.

Με ισχυρότερα ΚΚ σε Ελλάδα και Τουρκία η πάλη του λαού θα είναι πιο αποτελεσματική. / Χαιρετισμός του ΚΚ Τουρκίας

Στην εκδήλωση χαιρέτισε η Μπουρτσάκ Όζογλου, μέλος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚ Τουρκίας, η οποία αφού εξέφρασε την αλληλεγγύη του ΚΚΤ στον ελληνικό λαό για τα θύματα των πρόσφατων δολοφονικών πυρκαγιών, σημείωσε υα εξής:

«Είμαι σήμερα εδώ σαν γείτονάς σας από τη Μικρά Ασία, σαν αδελφή σας από την περιοχή του Αιγαίου και σαν σύντροφός σας στην πάλη για το Σοσιαλισμό. Σας χαιρετώ σήμερα, σε αυτή τη μέρα που γιορτάζετε τα 100 χρόνια της επαναστατικής πρωτοπόρας πάλης σας, εκ μέρους του Κόμματός μου, του ΚΚ Τουρκίας (ΚΚΤ).

Το KKE εφέτος συμπληρώνει έναν αιώνα αγώνων και θυσιών, όμως παραμένει τόσο νεαρό και τόσο σθεναρό ακριβώς επειδή συνεχίζει να αγωνίζεται για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο με αποφασιστικότητα.

Το KKE ιδρύθηκε σε μία περίοδο όπου η φλόγα της Σοσιαλιστικής Οκτωβριανής Επανάστασης του 1917 έδωσε ορμή στο επαναστατικό εργατικό κίνημα και κράτησε σταθερά και ψηλά τη σημαία του σοσιαλισμού-κομμουνισμού, ακόμη και σε συνθήκες πολέμου, ή ακόμη κι όταν η αντεπανάσταση κορυφωνόταν στην ΕΣΣΔ, σε άλλες χώρες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης.

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι το KKE ποτέ δεν έσκυψε το κεφάλι του στην εξουσία του κεφαλαίου. Ήταν πάντα ένα κόμμα αγωνιστικής δράσης, με βαθιές ρίζες στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα γενικά, αφιερωμένο στην πάλη για το σοσιαλισμό.

Σήμερα, το KKE στέκεται αταλάντευτα ενάντια στην πίεση να συμμετάσχει ή να στηρίξει την αστική διαχείριση του οπορτουνιστικού κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ, έχει τεθεί επικεφαλής ενός πιο αποφασιστικού αγώνα για ένα εργατικό κίνημα με ενιαία στάση ενάντια στην τάξη των καπιταλιστών, τις κυβερνήσεις τους και το κράτος τους σαν ενιαίο σύνολο, σε κοινή δράση με τις λαϊκές δυνάμεις.

Το KKE παρέμεινε προσηλωμένο να εκπληρώσει το ρόλο του σαν επαναστατική ιδεολογική-πολιτική πρωτοπορία της εργατικής τάξης κατά τη διάρκεια της εποχής του ιμπεριαλισμού και επίσης σε συνθήκες νίκης της αντεπανάστασης και της τεράστιας υποχώρησης του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος. Το ΚΚΕ αποφασιστικά διατηρεί τον επαναστατικό πρωτοπόρο ρόλο του στη βάση του Προγράμματός του και της Μαρξιστικής – Λενινιστικής κοσμοθεωρίας και σε διεθνές επίπεδο.

Αγαπητοί σύντροφοι,

Η αδελφική σχέση μεταξύ των κομμάτων μας, του KKE και του TKP, ξεκίνησε από τα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα, μία αδελφική σχέση βασισμένη στην πολιτική προς όφελος της εργατικής τάξης ξεκίνησε να ανθίζει. Θυμόμαστε ότι αυτή η αδελφική σχέση, που θα κρίνει το μέλλον, ξεκίνησε όταν οι Έλληνες κομμουνιστές αντιστάθηκαν ενάντια στην κατοχή της Ανατολίας. Στη συνέχεια, η αδελφική σχέση μεταξύ του ΚΚΕ και του ΚΚΤ ενισχύθηκε με την ένταξή τους στην Κομμουνιστική Διεθνή (ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ). Κομμουνιστές από την Τουρκία πολέμησαν στις γραμμές του ΚΚΕ κατά τη διάρκεια του Ελληνικού εμφύλιου πόλεμου.

Όμως, πρέπει να σημειώσουμε ότι η διεθνιστική συνεργασία μεταξύ του ΚΚΕ και το ΚΚΤ ιδιαίτερα ξεκίνησε μετά τα γεγονότα του 1990, ιδιαίτερα σε σχέση με την περιοχή μας και για την παγκόσμια επανάσταση. Αυτό επιβεβαιώθηκε από το ότι τα δύο κόμματά μας έκαναν μία συμμαχία αντίστασης ενάντια στην διάλυση των κομμουνιστικών κομμάτων σε ολόκληρο τον κόσμο, στις χώρες μας. Το ΚΚΤ και το ΚΚΕ, ανεξάρτητα το ένα από το άλλο, θεωρούσαν την σοσιαλιστική επανάσταση σαν επίκαιρη και επείγουσα και τοποθετούσαν το προλεταριάτο σαν την πρωτοπορία της.

Μετά από μία διεφθαρμένη εκλογική διαδικασία και σε μία χώρα που βρίσκεται στον προθάλαμο του βαθιού φασισμού, το ΚΚΤ σήμερα θέτει σαν προτεραιότητα την οργάνωση του λαού που έχει εκφράσει βαθιά δυσαρέσκεια με αυτή την κοινωνική τάξη πραγμάτων όμως ακόμη δεν αντιλαμβάνεται την ανάγκη για την ολοκληρωτική ανατροπή της, μετά από μία αλλαγή “ανακουφιστική” εντός των πλαισίων του παρόντος συστήματος με τη βοήθεια των εκλογών. Με τη διακήρυξή του 19 σημείων, που εκδόθηκε μία εβδομάδα πριν τις εκλογές, το ΚΚΤ διατράνωσε: εθνικοποίηση ενάντια στην ιδιωτικοποίηση, άρνηση του εξωτερικού χρέους της χώρας και ριζοσπαστική ανάκτηση της κοσμικότητας. Το ΚΚΤ είναι αποφασισμένο να προπαγανδίσει την απαίτηση να αλλάξει η κοινωνική τάξη πραγμάτων.

Για άλλη μία φορά ευχαριστούμε τους συντρόφους του ΚΚΕ για την αλληλεγγύη τους και την στήριξή τους στην καμπάνια μας “Αυτή η Κοινωνική Τάξη Πραγμάτων Πρέπει να Αλλάξει”, και στην πάλη μας για το σοσιαλισμό ενάντια σε αυτό το αντιδραστικό ρεύμα.

Γνωρίζουμε πόσο ζωτικής σημασίας είναι για τα δύο γειτονικά Κόμματα να πιστεύουν στην επικαιρότητα της σοσιαλιστικής επανάστασης και να συνεργάζονται για την προετοιμασία, την προστασία της και την ανάπτυξή της στην περιοχή μας. Και ξέρουμε ότι η συνεργασία μεταξύ των κομμάτων μας θα γίνει ακόμη βαθύτερη στις πιο δύσκολες μέρες που έρχονται.

Με ισχυρότερο ΚΚΤ και ΚΚΕ σίγουρα θα έχουμε τη δύναμη να παλέψουμε πιο αποτελεσματικά για την ανατροπή της ιμπεριαλιστικής-καπιταλιστικής τάξης πραγμάτων, για την κοινωνική απελευθέρωση της εργατικής τάξης παγκοσμίως, για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού.

Ζήτω η ιστορική αδελφική σχέση ΚΚΕ και ΚΚΤ!

Ζήτω η πάλη για τη σοσιαλιστική επανάσταση!

Ζήτω το ΚΚΕ!

Με το λαό, για το σοσιαλισμό!»

Κοινά τα ταξικά συμφέροντα της εργατικής τάξης σε Ελλάδα και Τουρκία

Εκτενή αποσπάσματα από την ομιλία του Ελισαίου ΒΑΓΕΝΑ

Στην ομιλία του, ο Ελισαίος Βαγενάς, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, υπεύθυνος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ, αφού αναφέρθηκε στις δολοφονικές πυρκαγιές στην Αττική και εξέφρασε τα συλλυπητήρια προς τις οικογένειες των θυμάτων, αναφέρθηκε στις τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και των προκατόχων της. Σημείωσε πως «η οργή, η αγανάκτηση, που όλοι νιώσαμε τα τελευταία εικοσιτετράωρα για την παραπάνω κατάσταση, πρέπει να γίνουν γόνιμος προβληματισμός και «αιτία πολέμου» με την πολιτική που θυσιάζει την προστασία της ζωής και της λαϊκής περιουσίας».

Το στέλεχος του ΚΚΕ αναφερόμενο στην ιστορική διαδρομή του ΚΚΕ, τόνισε πως «η δράση του είναι αναπόσπαστα δεμένη με κάθε μικρή και μεγάλη κοινωνική κατάκτηση, με τα εργατικά και δημοκρατικά δικαιώματα, καθώς και με φωτεινά παραδείγματα εκδήλωσης του προλεταριακού διεθνισμού, μεταξύ άλλων και της ανάδειξης των κοινών ταξικών συμφερόντων της εργατικής τάξης σε Ελλάδα και Τουρκία και της σύγκρουσης με τα συμφέροντα, τις επιδιώξεις και τα τυχοδιωκτικά σχέδια των αστικών τάξεων και των δυνάμεων του ιμπεριαλισμού.

Σήμερα τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ και της ΚΝΕ είμαστε περήφανοι γι’ αυτή την ιστορική συμβολή του Κόμματός μας, για το ότι οι κομμουνιστές σε δύσκολες και σύνθετες συνθήκες δεν λύγισαν, δεν έπαψαν να αγωνίζονται ούτε στιγμή για μια κοινωνία χωρίς την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Ένας τέτοιος «φάρος» για τη δράση μας είναι η στάση του Κόμματός μας, όταν ακόμη ονομαζόταν Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδας (ΣΕΚΕ), κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας.

Το Κόμμα από την έναρξη ακόμη της Μικρασιατικής Εκστρατείας αποκάλυψε τον εγκληματικό χαρακτήρα της και ήταν το μόνο κόμμα που αντιτάχτηκε σ’ αυτόν τον άδικο και τυχοδιωκτικό πόλεμο. Προειδοποίησε το λαό για τον αποπροσανατολιστικό ρόλο της λεγόμενης «Μεγάλης Ιδέας», από τα πραγματικά προβλήματα του λαού. Το ΣΕΚΕ απέκρουσε το ιδεολόγημα των αστικών κομμάτων, περί δήθεν «απελευθέρωσης των δούλων αδελφών», τονίζοντας πως η πραγματική απελευθέρωση δεν είναι μόνον αυτή της αποτίναξης του ξενικού ζυγού, αλλά και η κοινωνική και πολιτική απελευθέρωση της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων από την εξουσία και καταπίεση της αστικής τάξης.

Αποκάλυψε τις αιτίες του πολέμου, που βρίσκονταν στους σχεδιασμούς της αστικής τάξης να επεκτείνει τα εδάφη και τους πληθυσμούς στα οποία ασκούσε την κυριαρχία της, καθώς και στα συμφέροντα των ισχυρότερων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για το μοίρασμα των αποικιών και ταυτόχρονα προειδοποίησε για τις τραγικές συνέπειες του αστικού μεγαλοϊδεατισμού. Αψήφησε τις άπειρες διώξεις (όπως ήταν η φυλάκιση ολόκληρης της ΚΕ του ΣΕΚΕ, καθώς κι οι φυλακίσεις και εξορίες στελεχών του), που υπέστη γι' αυτήν τη συνεπή στάση του απέναντι στην εργατική τάξη και το λαό της Ελλάδας. Ταυτόχρονα, το Κόμμα μας επεδίωξε να βοηθήσει και τον διαμεσολαβητικό ρόλο της Σοβιετικής Ρωσίας, για να σταματήσει έγκαιρα ο πόλεμος, κάτι που, δυστυχώς, δεν αποδέχτηκαν τα ελληνικά αστικά κόμματα της εποχής, τόσο τα κυβερνητικά, όσο και τα αντιπολιτευόμενα, που στήριζαν τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τις κατακτητικές επιδιώξεις της άρχουσας τάξης, με αποτέλεσμα τελικά να φορτώσουν με τεράστια δεινά στο λαό μας».

Η ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας ο μόνος δρόμος που μπορεί εξασφαλίσει στους λαούς την ειρήνη και την ευημερία

Ο Ελ. Βαγενάς σημείωσε πως το ΚΚΕ, στηριγμένο στη μαρξιστική - λενινιστική θεωρία, για δέκα δεκαετίες βάδισε και συνεχίζει να βαδίζει σ’ αυτό το δρόμο, της υπεράσπισης των πραγματικών συμφερόντων του λαού μας.

«Σήμερα, που οι εργαζόμενοι έχουν αποκομίσει και την εμπειρία της «αριστερής» διακυβέρνησης, αφού νωρίτερα δοκίμασαν τόσο τη σοσιαλδημοκρατική, όσο και την δεξιά διαχείριση του καπιταλισμού, καταλαβαίνουν καλύτερα το γιατί το Κόμμα μας αρνήθηκε τη λεγόμενη «ενότητα της αριστεράς» και τη συμμετοχή του στην «κυβερνώσα αριστερά». Μέσα σε 3,5 χρόνια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αναδείχτηκε σε έναν ακόμη συνειδητό σφαγέα των κοινωνικών δικαιωμάτων, εφάρμοσε τα προηγούμενα μνημόνια και ψήφισε νέο, έγινε ο «σημαιοφόρος» των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου, και ταυτόχρονα είναι «πρωτομάστορας» στη εξαπάτηση του λαού, πουλώντας και πάλι «κοπανιστό αέρα», δηλαδή την ελπίδα πως θα ανθρωπεύσει ο καπιταλισμός, θα υπάρξει δήθεν μέσα σ’ αυτό το βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα «δίκαιη ανάπτυξη», «ασφάλεια» κι «ειρήνη» για τους λαούς μέσα από την PAX AMERIKANA. Θα μας περιτριγυρίζουν γύρω – γύρω 500 αντιλαϊκοί νόμοι, θα βαδίζουμε πάνω στις ράγες ενός συστήματος, που κινητήρια δύναμή του έχει την κερδοφορία του κεφαλαίου, η χώρα θα συμμετέχει στους επικίνδυνους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς στο πλευρό των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, που προκαλούνε μεγάλες αιματοχυσίες και την ίδια ώρα ο «μάγος» Τσίπρας τάχατες θα «ξεφορτώνει» τα μόνιμα «υποζύγια» από τα βάρη που τους έχει φορτώσει ο ίδιος, η ΕΕ, το ΝΑΤΟ, το καπιταλιστικό σύστημα, προωθώντας την ψευδεπίγραφη «δίκαιη ανάπτυξη».

Ας μας πούνε, όμως:

Σταμάτησε ο καπιταλισμός να στηρίζεται στην εκμετάλλευση της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων;

Σταμάτησαν τα λαϊκά στρώματα να βρίσκονται στο έλεος φυσικών ή μη φυσικών καταστροφών; Όταν βρέχει να πνίγονται, με τη ζέστη να καίγονται, με έναν σεισμό να πλακώνονται από τα σπίτια τους ή τις επιχειρήσεις όπου δουλεύουν;

Σταμάτησε αυτό το σύστημα να προκαλεί φτώχεια, ανεργία, πολέμους; Όχι, βέβαια, το ανάποδο συμβαίνει! Το πρόσφατο έγκλημα στην Αττική, η πυρκαγιά που προκάλεσε δεκάδες νεκρούς και πολλούς τραυματίες, 1200 καμένα σπίτια και χιλιάδες ξεσπιτωμένους είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που υπηρετεί το καπιταλιστικό κέρδος.

Σήμερα, σε σχέση με πριν 100 χρόνια οι καπιταλιστές έχουν επεκτείνει τη δράση τους σε νέους τομείς κερδοφορίας, έχουν εντείνει ακόμη περισσότερο την εκμετάλλευση των εργαζομένων με σύγχρονες μεθόδους και μέσα, ενώ όταν συγκρούονται για τα δικά τους συμφέροντα, προκαλούνε με τα όπλα που διαθέτουν τεράστιες υλικές και ανθρώπινες καταστροφές.

Σταμάτησε μήπως αυτά τα τελευταία 100 χρόνια ο εργάτης να πουλά την εργατική δύναμή του για να ζήσει;

Σταμάτησαν μήπως τα λαϊκά στρώματα να πληρώνουν βαριά φορολογία, νέους «κεφαλικούς φόρους», όπως ο ΦΠΑ κι ο ΕΝΦΙΑ, για να γίνονται αυτοί οι οικονομικοί πόροι προνόμια και φοροαπαλλαγές για την πλουτοκρατία;

Σταμάτησαν μήπως να υπάρχουν οι υλικές προϋποθέσεις για να οικοδομηθεί μια νέα κοινωνία, χωρίς την καπιταλιστική εκμετάλλευση και βαρβαρότητα, ή σε αυτά τα 100 χρόνια αυξήθηκαν αυτές οι υλικές προϋποθέσεις;

Ποιος, λοιπόν είναι τελικά ο «παρωχημένος»; Το ΚΚΕ, που μάχεται ενάντια σε αυτό το εκμεταλλευτικό και ξεπερασμένο σύστημα ή τα άλλα δεξιά, κεντρώα κι αριστερά κόμματα, που με διαφορετικά επιχειρήματα το υπερασπίζονται και το διαχειρίζονται;

Οι πολιτικοί μας αντίπαλοι ισχυρίζονται πως αυτά που υποστηρίζει το ΚΚΕ δεν μπορούν να γίνουν πράξη. Η αλήθεια, όμως, είναι πως αυτά που υποστηρίζει και για τα οποία μάχεται το ΚΚΕ εδώ και 100 χρόνια, όχι μόνον μπορούν να γίνουν πράξη, αλλά είναι και ο μόνος δρόμος που μπορεί εξασφαλίσει στους λαούς την ειρήνη και την ευημερία».

ΟΙ ελληντουρκικές σχέσεις, σχέσεις συνεργασίας κι ανταγωνισμού των αστικών τάξεων, με έκδηλη και την ξένη ανάμειξη

Ο Ελ. Βαγενάς παρουσίασε τις θέσεις του ΚΚΕ για τις εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά, καθώς και στην ευρύτερη περιοχή μας. Απαντώντας στο ερώτημα «Τι είναι, όμως, εκείνο που εμποδίζει δύο λαούς, που ζούνε σε δυο χώρες που βρέχονται από τη θάλασσα του Αιγαίου, να ζήσουν δίπλα – δίπλα ειρηνικά;» Σημείωσε, μεταξύ άλλων: «Οι αιτίες δεν είναι άλλες από τις σχέσεις, που διαμορφώνουν οι κυρίαρχες και στις δύο χώρες τάξεις. Οι αστικές τάξεις της Ελλάδας και της Τουρκίας. Μιλάμε, δηλαδή, για ένα κατεξοχήν ταξικό ζήτημα.

Σήμερα οι ελληνοτουρκικές σχέσεις χαρακτηρίζονται πότε από τη συνεργασία, με τα «λεφούσια» των κυβερνητικών παραγόντων και επιχειρηματιών να περιδιαβαίνουν στις διάφορες συνεδριάσεις του "Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Τουρκίας - Ελλάδας" και πότε από τον ανταγωνισμό. Κι εδώ, σ’ αυτό το δεύτερο σκέλος βλέπουμε από τη μια τις φιλοδοξίες που έχει η αστική τάξη της Ελλάδας να αναβαθμίσει τις θέσεις της στα Βαλκάνια και στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, επωφελούμενη και από την δυσχέρεια που αντιμετωπίζουν αυτήν την περίοδο οι σχέσεις των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ με την Τουρκία, κι από την άλλη βλέπουμε τις φιλοδοξίες που έχει η αστική τάξη της Τουρκίας.

Η τελευταία επιδιώκει να παίξει έναν ισχυρότερο ρόλο στις εξελίξεις, όχι μόνον περιφερειακό, αλλά ακόμη και παγκόσμιο. Στη βάση αυτή η αστική τάξη της Τουρκίας όχι μόνον αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στο Αιγαίο, επιδιώκοντας να βάλει στο χέρι τμήμα του ενεργειακού πλούτου που υπάρχει, όχι μόνον αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου, επιδιώκοντας και τη «ντε γιούρε» διχοτόμηση της Κύπρου, αλλά σήμερα έχει εισβάλει και διατηρεί στρατούς κατοχής σε 3 χώρες, εκτός της Κύπρου, στο Ιράκ και πρόσφατα στη Συρία. Στέλνει στρατεύματα και φτιάχνει στρατιωτικές βάσεις εκτός της Τουρκίας, όπως στο Κατάρ, στη Σομαλία, στην Αλβανία. Από την άλλη επιδιώκει να αξιοποιήσει για τα σχέδιά της τα ζητήματα του θρησκεύματος και των μειονοτήτων.

Το Κόμμα μας έχει διαχρονικά τονίσει πως ο λαός, τόσο της Ελλάδας, όσο και της Τουρκίας, δεν πρέπει να τρέφουν καμία ελπίδα από αυτά τα περιφερόμενα ελληνοτουρκικά υπουργικά επιτελεία, που το μόνο που επιδιώκουν είναι η αύξηση της κερδοφορίας των επιχειρηματιών, μέσα από τη ληστεία των κόπων των εργαζομένων. Επιπλέον, οι εργαζόμενοι κινδυνεύουν και από την επικίνδυνη εμπλοκή σε πολεμικούς σχεδιασμούς, από τους οποίους μόνοι χαμένοι είναι οι λαοί, γιατί αυτοί είναι που “πληρώνουν το μάρμαρο” σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Τέτοιοι, π.χ. επικίνδυνοι σχεδιασμοί είναι αυτοί που προβάλλει η αστική τάξη της Τουρκίας με την αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας, με τη λογική των "γκρίζων ζωνών" στο Αιγαίο και παραβιάσεων του εναέριου και θαλάσσιου χώρου, αλλά και της αξιοποίησης κατά το δοκούν των μειονοτικών ζητημάτων.

Επιπλέον, δεν μπορούμε να εξετάσουμε σωστά τις εξελίξεις και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, εάν δεν γίνει κατανοητό πως αυτές αποτελούν μια “ψηφίδα” των γενικότερων πολύ επικίνδυνων εξελίξεων, που σήμερα βλέπουμε να χαρακτηρίζουν ολόκληρο το ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Γιατί τη «σκιά» της στις ελληνοτουρκικές σχέσεις ρίχνει κι η εμπλοκή των ιμπεριαλιστικών οργανισμών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, καθώς κι ο σκληρός ανταγωνισμός των μονοπωλίων και των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για τα μερίδια των αγορών, τα κοιτάσματα του φυσικού πλούτου στην Ανατολική Μεσόγειο και τους δρόμους μεταφοράς».

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι ο «σφουγγοκωλάριος» των βρώμικων υποθέσεων των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Αναφερόμενος στις ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σημείωσε πως «η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι έκθετη γιατί, εκτός των άλλων, καλλιεργεί στον ελληνικό λαό ένα κλίμα εφησυχασμού, λέγοντας πως τα προβλήματα επιλύονται μέσω του διαλόγου, όπως τώρα με τη συμφωνία των Πρεσπών. Μάλιστα, ισχυρίζεται πως «έχει σηκώσει ψηλά τα μανίκια» της και θα ακολουθήσουν οι συμφωνίες με την Αλβανία, η επίλυση του Κυπριακού και των ελληνοτουρκικών ζητημάτων.

Εκείνο, όμως που κρύβει επιμελώς η κυβέρνηση, είναι πως η συμφωνία με την ΠΓΔΜ διατηρεί το σπέρμα του αλυτρωτισμού και έγινε στα πλαίσια του σφοδρού ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, για να μπορέσουν τα Δυτικά Βαλκάνια να ενταχθούν οργανικά στα σχέδια του ευρω-νατοϊκού ιμπεριαλισμού, κόντρα στα σχέδια της Ρωσίας. Εξέλιξη, που επιβεβαιώνεται και από την διπλωματική κρίση που προέκυψε στις σχέσεις με τη Ρωσία. Όπως, επίσης, η κυβέρνηση αποσιωπά ότι η συμφωνία που ετοιμάζει με την Αλβανία, πάλι για μπορέσει αυτή να ενταχθεί στην ιμπεριαλιστική ΕΕ, θα αποτελέσει «πιλότο» και για το πολύ επικίνδυνο «παζάρι» με την αστική τάξη της Τουρκίας για τα ζητήματα των τουρκικών διεκδικήσεων στο Αιγαίο.

Η κυβέρνηση, αλλά και η ΝΔ, τα άλλα αστικά κόμματα, διακηρύσσουν πως πρέπει η χώρα μας να εναρμονιστεί πλήρως με τα συμφέροντα των συμμάχων μας, των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ κι υπόσχονται πως αυτοί οι ισχυροί δήθεν «σύμμαχοί» μας, δεν θα μας αφήσουν έτσι, θα μας υπερασπιστούν.

Αυτό έκανε η κυβέρνηση κι όλο το προηγούμενο διάστημα ακόμη και με τη σύλληψη των 2 Ελλήνων στρατιωτικών στον Έβρο, που πότε διαβεβαίωνε πως όπου να ‘ναι θα αφεθούν ελεύθεροι, και πότε μίλαγε για «σύνηθες περιστατικό» και πως θα τους απελευθερώσει το ΝΑΤΟ. (…)

Η Ιστορία έχει δείξει πως ούτε η συσσώρευση όπλων, ούτε τα παζάρια ανάμεσα στις αστικές τάξεις είναι ικανά να σταματήσουν έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Ακόμη κι αν οι αστικές τάξεις έρθουν σε συμφωνίες, αυτές είναι εφήμερες και προσωρινές, γιατί διατηρούνται αναλλοίωτες οι αιτίες που οδηγούν στον πόλεμο.

Να έχουμε ακόμη καθαρό πως καμία ελπίδα δεν μπορεί να τρέφουν οι λαοί από τους ιμπεριαλιστές «συμμάχους», που πάντα επιδιώκουν να έχουν και «το σκύλο τους χορτάτο και την πίτα των συμφερόντων τους ολάκερη».

Η λύση αυτών των ζητημάτων δεν βρίσκεται ούτε στις «κούρσες» των εξοπλισμών, και βέβαια ούτε στις ζεμπεκιές και στις κουμπαριές ανάμεσα στις αστικές πολιτικές ηγεσίες. Οι βραβεύσεις, σαν αυτή που είχε ο κ. Τσίπρας στις αρχές της εβδομάδας, τάχατες «για τη συμβολή του στην ειρήνη», από κυβερνήσεις «κολαούζους» του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στα Βαλκάνια, είναι απλώς «στάχτη στα μάτια των εργαζομένων».

Γιατί στην πραγματικότητα η ελληνική κυβέρνηση, όπως κι η τουρκική συμμετέχει ενεργά στην “κρεατομηχανή” του ιμπεριαλιστικού πολέμου, στην οποία εμπλέκονται δεκάδες ακόμη χώρες.

Ειδικά η Ελλάδα παρέχει τη βάση της Σούδας και άλλες υποδομές στις ΗΠΑ και στο ΝΑΤΟ. Άλλωστε ο ΝΑΤΟϊκός στόλος αναπτύχθηκε στο Αιγαίο για τους ίδιους λόγους και με την προκάλυψη που έδωσε η παρότρυνση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ενώ ως πρόσχημα αξιοποιήθηκαν οι πρόσφυγες.

Η κυβέρνηση, όπως έδειξε κι η πολυεθνική άσκηση “Ηνίοχος 2018”, έχει μετατρέψει τον ελλαδικό χώρο σε ένα απέραντο πεδίο δοκιμής πολεμικών σχεδίων κι εγκατάστασης πολεμικών βάσεων. Δραστήρια συμμετέχει σε όλα τα επιχειρησιακά αμερικανο-νατοϊκά σχέδια, όπως π.χ. στέλνοντας το υποβρύχιο “Παπανικολής” να συνοδεύει τα αμερικανικά πλοία στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Στη χώρα μας βλέπουμε να σχεδιάζονται διάφορες νέες στρατιωτικές βάσεις, όπως στην Αλεξανδρούπολη, ή με την εγκατάσταση των «drones” στη Λάρισα ή με τη «μικρή Σούδα», που πάει να γίνει στη Σύρο. Να εκσυγχρονίζονται εγκαταστάσεις στον Άραξο, στις οποίες, όπως έχεις καταγγείλει το Κόμμα μας, μπορεί να τοποθετηθούν πυρηνικά όπλα.(…)

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όχι μόνον έχει αναλάβει “εργολαβίες” για τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, πιστεύοντας πως έτσι θα εξυπηρετήσει καλύτερα τα συμφέροντα της αστικής τάξης της χώρας, αλλά ταυτόχρονα έχει αποδειχτεί και το «αριστερό πλυντήριο» για τους αμερικανό-νατοϊκούς κι ευρωπαίους ιμπεριαλιστές, που τους παρουσιάζει ως «διαβολικά καλούς» και χρήσιμους για τη χώρα μας. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν είναι ο “μάστορας” της επίλυσης των διεθνών ζητημάτων, όπως θέλει να παρουσιάζεται, αλλά ο «σφουγγοκωλάριος» των βρώμικων υποθέσεων των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Είναι αυτή που σέρνει το λαό μας σε επικίνδυνες εξελίξεις, για ξένα συμφέροντα, για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, όπως κάνει, άλλωστε και η αστική κυβέρνηση της Τουρκίας.

Μπροστά σ’ αυτές τις εξελίξεις προκύπτει το ερώτημα ποια μπορεί να είναι η λύση για τους δύο λαούς;

Κατά τη γνώμη των κομμουνιστών η λύση για τους λαούς βρίσκεται στην ανάπτυξη της φιλίας, της διεθνιστικής αλληλεγγύης, στην κοινή πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό και στις ενώσεις του, ενάντια στον εθνικισμό, στις στρατιωτικές δαπάνες, για το σεβασμό των συνόρων των δύο χωρών, ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις, καθώς κι ενάντια στην αιτία που τις προκαλεί: τα μονοπώλια και τον καπιταλισμό».

Κοινή στάση ΚΚΕ-ΚΚΤ

Το μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρθηκε στην κοινή δράση του ΚΚΕ και του ΚΚ Τουρκίας, σημειώνοντας πως: «Σχετικά πρόσφατα το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ) και το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας (ΚΚΤ), μπροστά στη φετινή Εργατική Πρωτομαγιά, κάλεσαν τους λαούς των δύο χωρών και της περιοχής μας να δυναμώσουν την κοινή πάλη ενάντια στις αστικές κυβερνήσεις και την αντιλαϊκή πολιτική, στο κεφάλαιο και την εξουσία του. Να καταδικάσουμε μαζικά τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και να αναπτύξουμε την πάλη για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, για το σοσιαλισμό, που είναι το μέλλον των λαών.

Ταυτόχρονα το ΚΚΕ και το ΚΚΤ, που συνεργαζόμαστε στενά και στα πλαίσια της πάλης για την επαναστατική ανασυγκρότηση του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, υποστηρίξαμε τη θέση για μη αλλαγή των συνόρων και των Συνθηκών που τα καθορίζουν και παλεύουμε για απεμπλοκή των δύο χωρών από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, για την επιστροφή των στρατιωτικών δυνάμεων από ΝΑΤΟικές και άλλες ιμπεριαλιστικές αποστολές εκτός συνόρων, απαιτούμε να φύγει το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο.

Τα δύο κόμματά μας εκτιμούν πως οι λαοί της Τουρκίας και της Ελλάδας δεν έχουν να μοιράσουν τίποτα μεταξύ τους. Εχουν συμφέρον να διεκδικήσουν να ζούνε ειρηνικά και να παλεύουν για το δικό τους μέλλον, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Η πείρα και των δύο λαών έχει αποδείξει ότι η συμμετοχή των δύο χωρών στο ΝΑΤΟ και η επέκταση αυτού του ιμπεριαλιστικού στρατιωτικού κέντρου στην περιοχή στρέφονται κατά των λαών και της ειρήνης. Και τα δύο ΚΚ θα συνεχίσουμε την πάλη τους για την αποδέσμευση των χωρών μας από το ΝΑΤΟ. Εκτιμούμε επίσης πως η ΕΕ είναι μια διακρατική ένωση του κεφαλαίου και γίνεται συνεχώς πιο επικίνδυνη για τα λαϊκά συμφέροντα. Τα κόμματά μας τάσσονται κατά της ένταξης νέων χωρών, όπως της Τουρκίας στην ΕΕ, και υποστηρίζουμε το δικαίωμα του κάθε λαού να αγωνίζεται για την αποδέσμευση από αυτήν την ιμπεριαλιστική ένωση, στόχο για τον οποίο παλεύει διαχρονικά, με συνέπεια, το ΚΚΕ και τον οποίο μπορεί να εγγυηθεί μόνον η εργατική- λαϊκή εξουσία.

Τα κόμματά μας απευθύνονται στους λαούς των δύο χωρών, στους λαούς της περιοχής και τους καλούμε να δυναμώσουμε τον αγώνα κατά του εκμεταλλευτικού συστήματος, που γεννάει κρίσεις, ανεργία, φτώχεια, προσφυγιά, μορφωτική - πολιτιστική υποβάθμιση, επεμβάσεις και ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Θα ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο τις προσπάθειες για την ταξική ενότητα της εργατικής τάξης, την κοινωνική συμμαχία με τα καταπιεζόμενα από τα μονοπώλια λαϊκά στρώματα, για να αναπτυχθεί η ταξική πάλη, η πάλη για την εργατική εξουσία, για το σοσιαλισμό, που στις μέρες μας είναι πιο επίκαιρος κι αναγκαίος.

Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι,

Οι εργαζόμενοι και στις δύο χώρες πρέπει να αντιπαλέψουν τον εθνικισμό, που κρύβει πως οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα, στην Τουρκία και σε άλλες χώρες έχουμε σήμερα τον ίδιο αντίπαλο: τα μονοπώλια, τον καπιταλισμό, τις κυβερνήσεις τους και τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες τους.

ΟΙ εργαζόμενοι στις δύο χώρες πρέπει να γυρίσουν την πλάτη τους και στον αστικό κοσμοπολιτισμό, που καλλιεργεί στους λαούς την κάλπικη ψευδαίσθηση, πως δήθεν μέσα από κοινά επιχειρηματικά σχέδια, από κοινά υπουργικά συμβούλια, από διπλωματικά παζάρια και στα πλαίσια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ θα επέλθει δήθεν ειρήνη κι ασφάλεια. Το ΝΑΤΟ κι η ΕΕ, οι ΗΠΑ είναι εμπρηστές των πολέμων. Η «ειρήνη» των κοινών επιχειρηματικών σχεδίων, των αστικών διαβουλεύσεων είναι αυτή που προετοιμάζει τους επόμενους πολέμους.

Σήμερα χρειάζεται να δυναμώσει η λαϊκή πάλη που θα απαιτεί καμιά συμμετοχή στα επικίνδυνα σχέδια των Αμερικάνων και του ΝΑΤΟ.

Εχθροί μας δεν είναι οι γείτονες λαοί, είναι οι κυβερνήσεις, οι αστικές τάξεις, οι βάσεις και οι ΝΑΤΟικοί, συνολικά οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

Απαιτούμε να κλείσει η βάση της Σούδας και όλες οι ξένες βάσεις στην Ελλάδα και στην Τουρκία.

Να επιστρέψουν οι στρατιωτικοί από αποστολές εκτός συνόρων.

Η κοινή πάλη του ΚΚΕ και του ΚΚΤ «για να αλλάξει αυτή η τάξη πραγμάτων», για να ανατραπεί το εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα, που γεννοβολά κρίσεις και πολέμους, για να οικοδομηθεί μια νέα κοινωνία και στις δύο πλευρές του Αιγαίου, όπου η εργατική τάξη θα έχει την εξουσία και όπου την οικονομία δεν θα την κινεί το καπιταλιστικό κέρδος, αλλά η ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του λαού, είναι η μόνη που μπορεί να εξασφαλίσει την ειρήνη και την ασφάλεια και να οικοδομήσει τη νέα κοινωνία χωρίς ανεργία, φτώχεια, αιματοχυσίες. Μια σοσιαλιστική – κομμουνιστική κοινωνία.

Για να γεννούνε τα σκοτάδια λάμψη!

Για να γίνει επιτέλους πράξη το σύνθημα “ούτε γη, ούτε νερό στους φονιάδες των λαών!”»

Print

Name:
Email:
Subject:
Message:
x
Background Color:
 
Background Pattern:
Reset