Ο Στάμος Στεφανάκης από την Αμερική γράφει




Λευτέρη όπως καταλαβαίνεις η Αμαλία ήταν η μητέρα μου και ο Μιχάλης Στεφανάκης το Σακάι ο πατέρας μου .

Την ιστορία αυτή την έχω ακούσει αμέτρητες φορές…
Ευχαριστώ που την αναφέρεις και σου στέλνω το ποίημα μου που έχω γράψει για αυτήν ακριβώς την ιστορία
Ο ΑΔΕΛΦΌΣ που ΠΟΤΈ δεν ΓΝΩΡΙΣΑ
Μια ιστορία θα σας πω
δεν είναι παραμύθι,
η μάνα μου την έζησε
και μου την διηγήθει.
    ————————-
Πείνα μεγάλη έπεσε
ο κόσμος κινδυνεύει,
πέρα στου δρόμου την γωνιά
Χάρος παραμονεύει
    ————————–
Χωρίς φεγγάρι, νύχτες σκοτεινές
οι βάρκες ξεκινάνε
γεμάτες γυναικόπαιδα
για τον Τσεσμέ να πάνε
         ————————
Από εκεί, άλλοι πηγαίναν Αίγυπτο
άλλοι στης Ανατολής την Αβησσυνία,
άλλοι για Κύπρο τράβαγαν
μέσα στην τρικυμία
      ————————–
Στ’αμπάρια ενός σαπιοκάϊκου ,
μας πέταξαν σαν τσουβάλι
είπαν, δύο μέρες ταξίδι ήτανε,
χρειάζονταν υπομονή μεγάλη
            ————————
Οι μέρες πέρναγαν μιά μιά ,
στεριά δεν αντικρίζανε ,
τα τρόφιμα τελείωσαν
τα γόνατα λυγίζανε
             ———————
Όσα κι αν είχαμε λεφτά,
ακόμα και του γάμου μας τις βέρες ,
τα δώσαμε στους δουλέμπορους
να μας δώσουν φαγητό, για ακόμα μέρες
              ——————–
Δεν άντεξε όμως το μωρό
στον αιώνα των έντεκα ημερών,
νεκρό, στην θάλασσα το ρίξαμε
ο αδελφός σου, ήταν μόνο έξι μηνών
         Σταμάτης Στεφανάκης

 



Please follow and like us:
fb-share-icon