Του ψευτονταή, έστω και με κόστος για μας, το μάθημα ευτό, κάποια στιγμή του χρειάζεται


 

 

Στρατηγέ μας Κων/νε Φλώρο σας χαιρετώ με σεβασμό,

Σας γράφω από την ακριτική Χίο όπου με ξέρουνε όλοι σαν μπάρμπα Ανέστη. Είμαι πια πολύ γέρος-έχω περάσει τα 86- και αγράμματος. ΄Ομως, τη ζωή την έχω φάει με το κουτάλι. Από πιτσιρικάς, επειδή δεν μου αρέζανε τα γράμματα, άρχισα να κάμνω τον πουργό- όχι τον υπουργό-, δηλαδή τον βοηθό ενός καλού κτίστη που μου έμαθε την τέχνη του. Έτσι έζησα την οικογένειά μου.

Τέλος πάντων, όλα ευτά τάγραψα για να ξέρεις ποιός είμαι. Ο λόγος που σου στέλνω στρατηγέ μου τούτο το γράμμα είναι για να σου πω πολλά μπράβο γι’ αυτά που εδήλωσες προ ημερών στους δημοσιογράφους. Έχω μπροστά μου την εφημερίδα και διαβάζω τη δήλωσή σου που ήκαμενε μεγάλη εντύπωση. Σε είχανε ρωτήσει οι δημοσιογράφοι πώς θα αντιδράσει η Ελλάδα αφού η Τουρκία, συνέχεια μας τσιγκλά και αμφισβητεί τα δικαιώματά μας σε αέρα, θάλασσα και σε νησιά.




 

Θυμίζω λοιπόν τα λόγια σου. Είπες, μεταξύ άλλων και τα εξής:

– “Κατοχυρώνεις κάτι, αν πατήσεις τα ποδάρια σου σε έδαφος. Όποιος όμως πατήσει σε έδαφός μας, πρώτα θα τον κάψουμε και μετά θα πάμε να δούμε ποιός είναι”!

Τα αντρίκια και παληκαρίσια αυτά λόγια του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας, τα άκουσαν και τα διάβασαν οι περισσότεροι Έλληνες με καμάρι και περηφάνεια. Γι’ αυτό στρατηγέ μου, μη δίνεις σημασία σε λίγους που ήβγανε να πούνε ότι, αυτές είναι δηλώσεις που μόνο οι πολιτικοί πρέπει να κάμνουνε και όχι οι στρατιωτικοί. Δεν σου κρύβω ότι, αν και αριστερός από κούνια, εδιαβολίστηκα όταν ήκουσα ακόμη και συντρόφους μου του ΣΥΡΙΖΑ να σε επικρίνουνε. Να επικρίνουνε ποιόν; Έναν ατρόμητο καταδρομέα, όπως μου είπε ο μεγάλος μου γυιός ότι είσαι,έναν αλεξιπτωτιστή και βατραχάνθρωπο τον οποίον, ακόμη και ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ τον έκαναν το 2017 επιτελάρχη στο ΓΕΕΘΑ και μετά Υπαρχηγό, δίπλα στον τότε Αρχηγό ναύαρχο και σύντροφό μας Αποστολάκη, και από το Γενάρη του 2019 τον τοποθέτησε, πάλι ο ΣΥΡΙΖΑ, Διοικητή της 1ης Στρατιάς.

Σ’ αυτόν τον ατρόμητο στρατιωτικό οφείλουμε όλοι, μα όλοι, σεβασμό, μιάς και στα χέρια του, η Πατρίδα μας έχει εμπιστευθεί την ασφάλειά της. Αν και αριστερός, λέω μπράβο στον Μητσοτάκη που ήκαμενε αρχηγό στο ΓΕΕΘΑ έναν τέτοιον στρατιωτικό

Κατά το γυιό μου που υπηρέτησενε εδώ στο νησί μας καταδρομέας ο στρατιωτικός αυτός,(δηλαδή εσύ στρατηγέ μου), πρέπει να γνώρισενε και τη Χίο μας γύρω στο 1990, νεαρός, τότε, λοχαγός των καταδρομών. Όμως ξεστράτισα γι’ αυτό γυρίζω αμέσως στο θέμα μου.

Οι Τούρκοι, με τα καμώματα και τις φοβέρες τους, το παίζουνε νταήδες. Η λέξη νταής είναι τούρκικια και σημαίνει ψευτοπαληκαράς. Είναι και σαματατζήδες. Και η λέξη σαματάς είναι τούρκικια και σημαίνει φασαρία. Με το συνεχή σαματά λοιπόν, το παίζουνε νταήδες μήπως και έτσι φοβηθούμενε και τους δώκομενε ευτά που μας ζητούνε χρόνια τώρα και μάλιστα χωρίς αντίδραση και αντίστασή μας. Σ’ ευτά οι Τούρκοι είναι μανούλες. Φοβερίζουνε και λένε ότι, επειδή είναι πολλοί και δυνατοί στρατιωτικά, θα μας ξαναρίξουνε στη θάλασσα όπως το 1922 και ότι θα μας δώκουνε ξανά ένα καλό μάθημα.

΄Ολα ευτά, μου θυμίζουνε μια παλιά ιστορία που την έζησα στα νιάτα μου και την οποίαν θέλω να σου την διηγηθώ στρατηγέ μου.

Στη γειτονιά μας, λίγο πριν το πενήντα, ζούσενε ένας τύπος ψηλός και γεροδεμένος που, το χόμπυ του ήτανε να το παίζει γόης και νταής. Είχενε γίνει ο φόβος και ο τρόμος για μικρούς και μεγάλους. Οι καθημερινοί καυγάδες για ψύλλου πήδημα, ήτανε το φωμοτύρι του. Άντρες και γυναίκες τον ετρέμανε, όμως οι πιτσιρικάδες και τα κοριτσόπουλα τον είχανε περί πολλού.

Η αφεντιά μου, πιτσιρικάς, αδύνατος, κοντός έως και καχεκτικός, είχα το φόβο ότι, αργά ή γρήγορα, θα έπεφτα στα χέρια του μπαχαλάκια. Το φόβο μου, τον είπα μια μέρα του συχωρεμένου του πατέρα μου. Η συμβουλή του, αποδείχτηκενε σοφή. Όταν λοιπόν, μια μέρα, απλά και μόνο επειδή επέρασα μπροστά από τον νταή, ευτός μου γύρεψενε το λόγο. Πριν προλάβω να πω κιχ, μου είχενε δώκει τα πρώτα χαστούκια αφού με κράτησενε με το χέρι του από το σβέρκο. Μετά, χειροδύναμος όπως ήτανε, με ανασήκωσενε πάλι με το ένα χέρι και με το άλλο συνέχισενε τα χαστούκια, με τους γύρω να βλέπουνε χωρίς να αντιδρούνε. Για μένα ήτανε πια η ώρα που ήπρεπενε να εφαρμόσω την πατρική συμβουλή.

Σε κάποια στιγμή λοιπόν που ήκαμενε να με ξανασηκώσει, βάζω όση παιδική δύναμη είχα και του δίνω μια δυνατή γροθιά μέσα στα σκέλια, μετά συγχωρήσεως.

Ξέρεις στρατηγέ μου, τα αχαμνά του άντρα,-που ο σύντροφος Ζουράρις τα ήλενε μέζεα-, είναι το πιο ευαίσθητο σημείο. Ο ψευτοπαληκαράς, με παράτησενε με μιάς, και, διπλωμένος, εξάπλωσενε καταγής, ουρλιάζοντας από τον πόνο. Οι τριγύρω εβάλανε τα γέλια. Ο νταής για πρώτη φορά είχενε γίνει ρεζίλι και περίγελος μικρών και μεγάλων.

Μπορεί λοιπόν και η Τουρκία να το παίζει μέχρι τώρα ως νταής της γειτονιάς όμως αν και έχει παραπάνω πληθυσμό, μεγαλύτερο στρατό και πιότερα όπλα, δεν γίνεται παρά να έχει και ευτή το “ευαίσθητο σημείο”της.

Φαντάζομαι, εσείς οι έμπειροι στρατιωτικοί, το γνωρίζετενε καλά. Αν λοιπόν μας ζορίσει και άλλο και αν φτάσομενε να τρώμενε σκαμπίλια από τον ψευτοπαληκαρά της γειτονιάς, “μιά γερή” στα αχαμνά του, θα του δώκει ένα πολύ καλό μάθημα.

Του ψευτονταή, έστω και με κόστος για μας, το μάθημα ευτό, κάποια στιγμή του χρειάζεται.

Εδώ σε αφήνω στρατηγέ μου αφού ζητήσω συγνώμη για την τυχόν ενόχληση.

Εύχομαι υγεία και δύναμη σε σένα και στους άντρες και τις γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων της Πατρίδας μας που, καθημερινά, πασχίζετενε για την ασφάλειά μας.

Να είσθε όλοι και όλες καλά, και ‘μεις πάντα στο πλευρό σας.

Σε χαιρετώ με σεβασμό και εκτίμηση

Γράμμα από τον μπάρμπα Ανέστη στον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ

αντιγραφέας Αριστείδης Ζαννίκος

Please follow and like us: